Dennenboom man diegene dennenboom uiterst perfecte zinnen uiteindelijk heeft pennen

Te onzerzijds laatste verhandeling, waarin eentje recensent reflecteert op eentje cultureel werkgelegenheid dat hun vreugde brengt, brengt Nicholas Barber verering aan den zaligmakende escapistische stripverhalen van PG Wodehouse. Mits wij ie hebben overheen cultuur diegene mensen gelukkig maakt, willen wij opstarten met ie werkgelegenheid van PG Wodehouse. Er zijn twee uitgangspunten waarom. Den ene reden is dat ie gelukkig maken van mensen den allesoverheersende ambitie van Wodehouse wasgoed. Den andere reden is dat hij er huis ter wasgoed dan welke andere schrijver ter den geschiedenis dan zowel. Sommige schrijvers willen misschien den onrechtvaardigheden van den wereld onthullen, of onzerzijds verheffen met hun psychologische inzichten. Wodehouse, ter zijn woorden, gaf er den voorliefde aan wegens “zoetigheid plus licht” te verspreiden. Kijk maar zoals diegene titels: Niets ernstigs, Lachgas, Vreugde ter den Ochtend. Met elke sprankelende grap, elk welgemeend plus schuldeloos letterteken, elke kluchtigheid met boze zwanen plus huisdier Pekingese, elke utopische defini van eentje wandeling overheen ie terrein van ie statige stulp van eentje vriend of eentje fladder op den honderdtal peettante handicap van den koorjongens te eentje zomers dorpsfeest, wilde hij onzerzijds veraf weghalen van onze zorgen. Te zijn autobiografie Overheen Zeventig schrijft Wodehouse overheen ie waarheid dat hij eentje…