Hoe ie wegwerken van vuilnisbakken Taiwan hielp zijn steden op te ruimen

Van stortplaatsen diegene uit hun voegen krakken zoals opmerkelijk schone straten, heeft den veranderende houding van Taiwan ten opzichte van afval den wijze waarop ie schiereiland met afval omgaat, veranderd.

Afvalonderzoeker Nate Maynard herinnert zichzelf nog precies waarna hij zichzelf realiseerde dat er te den hoofdstad van Taiwan, Taipei, haastigheid geen vuilnisbakken te vinden waren. Te 2013 kwam hij voordat ie vooraf zoals Taiwan voordat ene onderzoeksreis te ie kader van zijn milieumasterprogramma.

“Waarna ik aankwam, wasgoed ie uiterst voordat den hand liggende voordat mij dat er noch enkel geen vuilnisbakken waren, maar dat er zowel geen afval wasgoed.”

Den situatie wasgoed 20 schooljaar voordien intact verschillend, na den versnelde economische vooruitgang worden Taiwan gezegend indien ene van den economische tijgers van Azië, samen met Hong Kong, Singapore plus Zuid-Korea. Maar den prijs van financieel welslagen wasgoed schel.

Volgens den archiefnieuwsrapporten verzamelden lokale overheden te 1979 8.800 ton vast stedelijk afval vanaf dag. Te 1990 wasgoed dat veel opgelopen totdat 18.800 ton. Te 1992 wasgoed ie nog steeds aan ie stijgen, met 21.900 ton. Taiwan had den onaangename bijnaam “vuilnis schiereiland” gekregen.

Te totaal ging 90% van ie ingezamelde afval rechtstreeks zoals stortplaatsen diegene noch voldeden aan den sanitaire vereisen van den overheid. Zowat alle stortplaatsen op ie schiereiland waren op kapitaal, vol met kapitalistisch plus industrieel afval.

Te één geval moesten ambtenaren van den voormalige voorstad van Taipei, Hsinchuang – diegene nu portie uitmaakt van New Taipei City – 5.000 ton afval te één keer op ene noodlocatie te ie waterpompstation van Hsinchuang storten, omdat den oorspronkelijke stortplaats ene stank veroorzaakte. Den situatie wasgoed zo ernstig dat slechte hygiënische omstandigheden zullen leiden totdat ene uitbraak van knokkelkoorts.

Den problemen van ie schiereiland bleven drietal schooljaar zometeen onopgelost plus tegen diegene tijdstip hadden den stortplaatsen van Taiwan – diegene meer dan 400 stuks telde – ofwel hun kapitaal bereikt, ofwel waren zij sluit te den buurt. Bewoners van verschillende porties van ie schiereiland waren te den geobsedeerd van watten zij zagen indien ie onvermogen van den regering wegens den afvalcrisis te den regio aan te pakken.

Ie Taiwanese specimen

Te 1996 blokkeerden inwoners van verschillende steden plus gemeenten den stortplaatsen of verhinderden zij den bouwsector van nieuwe stortplaatsen, te ene poging wegens te voorkomen dat er vuilnis zullen binnenstromen.

Dat schooljaar moest den oproerpolitie wordt gemobiliseerd waarna meer dan honderdtal inwoners probeerden te voorkomen dat ene stoet vuilniswagens den stortplaats van Hsingchingpu te ie zuiden van Taiwan zullen binnenstromen.

Vuilnis is ene manifest, visueel probleem, plus den mensen voelden dat zij iets konden verrichten, plus dat deden zij, dus kwamen zij samen” – Nate Maynard

“Den werkelijkheid is dat den mensen na ie einde van den staat van broodbeleg mochten tegenspreken”, zegt Maynard, diegene nu onderzoeksmedewerker is te den Chung-Hua Institution for Economic Research plus specialistisch is te den mailing staathuishoudkunde. “Trash is ene manifest, visueel probleem, plus den mensen voelden dat zij iets konden verrichten, plus dat deden zij, dus kwamen zij samen.”

Den bewoners waren moeder van den lucht- plus grondwatervervuiling indien gevolg van den slecht ontworpen stortplaats, plus zij waren woedend dat den overheid den stortplaats gebruikte, zelfs na eczeem van hun huurcontract. Ie wasgoed rond dit tijdstip dat den mensen priv dat zij overheen den uiterste waren getogen, plus zij waren klaar wegens te handelen.

“Er wasgoed ene vitaal afvalprobleem dat zichzelf had opgestapeld omdat er noch toereikend stortplaatsruimte wasgoed, dus [ambtenaren] wilden meer construeren, maar den mensen waren daarheen noch blijmoedig mee – plus zij konden tegenspreken”, zegt Maynard.

Plusteken den protesten lokten welnu ene reactie uit van den overheid – maar noch diegene diegene den demonstranten wilden. “Den regering reageerde voort afvalverbrandingsinstallaties te construeren, plus den mensen protesteerden weer, omdat zij zowel geen van beide wilden.”

Ie wegwerken van vuilnisbakken gaf onzerzijds ene mogelijkheid wegens na te denken overheen hoeveel vuilnis wij produceren” – Shu-Han Lu

Wegens den niet-regeringsgezinde groeperingen te sussen diegene daad hadden ondernomen overheen den afvalproblemen te den regio, zegt Maynard dat den regering zoals Japan, Zuid-Korea plus Europa keek wegens te zien watten zij van hoen konden leren, zodat den ambtenaren konden besluiten overheen ene regelgeving dat voordat Taiwan geschikt zullen kunnen zijn. Eentje van dit NGO’s, Homemakers United, begon indien ene menigte vrouwen diegene informeel bijeenkwam wegens den milieuproblemen van Taiwan te doorspreken.

Vervolgens besloot zij den straat op te gaan wegens ie Environmental Protection Agency op te roepen ene gemeentelijk recyclingsysteem op te zetwerk. Den menigte wilde den ambtenaren toestaan zien dat ie mogelijk wasgoed wegens zowel ie gemeentelijk afval van Taiwan te recyclen indien te composteren. Sindsdien hebben den ambtenaren den Homemakers Union aangewezen indien ene belangrijke katalysator voordat wendingen te ie overheidsbeleid inzake gemeentelijk afval.

Uiteindelijk hebben den wetgevers den poot gelegd voordat ene programma dat den regio zullen saneren voort te 1998 den wet op den afvalverwijdering aan te nemen. Den baanbrekende wetgeving maakte recycling plus afvalvermindering totdat ene voorrang plus introduceerde ene uitgebreid programma voordat producentenverantwoordelijkheid, waarvan den middelen zullen wordt tweedehands voordat ene overheidspot diegene zullen wordt tweedehands wegens afvalbeheer- of recyclingfaciliteiten op te construeren. Nu, Taiwan’s recycling percentage is ene van den lieve te den wereld.

Er wasgoed ene tweede programma, ene diegene uiteindelijk zullen leiden totdat den verdwijning van Taiwan openbare vuilnisbakken. “Den Pay-Spil-You-Throw vereffening, diegene mensen liet financieren voordat huishoudelijk afval, [eigenlijk] creëerde ene stimulans voordat mensen wegens valselijk te spelen plus gewoonte te maken van openbare vuilnisbakken [om huishoudelijk afval te verwijderen],” zegt Maynard.

Waarna den openbare vuilnisbakken werden weggehaald, werden zij vervangen voort regelmatig geplande rondes diegene werden verricht voort den zingende vuilnisophaalwagens van ie stadsbestuur.

Shu-Han Lu, diegene samenwerkt met den Taiwanese overheidsadministratie voordat sport, herinnert zichzelf nog dat den meeste vuilnisbakken van den stad werden weggehaald. “Den regering heeft onzerzijds noch veel van tevoren op den hoogte poneren, maar wij hadden ie noch huwelijksinzegening nodig, want tegen den tijdstip dat ie stadsbestuur den vuilnisbakken weghaalde, wisten wij precies waar den vuilnisbakken voordat waren.”

Maynard schenken toe dat ie wegdoen van vuilnisbakken ene andere samenkomst wasgoed van ie goede afvalbeleid van Taiwan, maar ie deed noch huwelijksinzegening veel wegens ie totale recyclingpercentage van ie land te verbeteren. Watten ie welnu deed wasgoed den lokale consument bewust te maken van ie waarheid dat ie vandaag den dag voorts gaat dan den urgentie wegens te recyclen.

“Minder vuilnisbakken te den buurt plus wachten op den vuilniswagens dwingt jouw wegens jouw afval te overwegen. Jouw kunt dat allen noch zomaar te ene vuilnisbak uitvallen plus ie vergeten. Plusteken indien jouw aan jouw afval denkt, verander jouw jouw koopgedrag, jouw koopt uiteindelijk geen spullen diegene jouw noch kunt recyclen”.

Lu is ie ermee ooit. “Ie weggooien van vuilnisbakken wasgoed ene heugenis dat den vuilnisbakken er noch waren voordat mensen wegens hun vuilnis te te storten. Ie gaf onzerzijds zowel ene mogelijkheid wegens na te denken overheen hoeveel afval wij produceren, omdat wij onzerzijds afval willen vasthouden totdat wij ene vuilnisbak zien, of wanneer wij thuiskomen,” zegt zij.

Taipei is vandaag den dag noch helemaal bakvrij, plus Hamoun Karami, ene oude inwoner van den stad plus ondernemer diegene ene internet-van-dingen systeem heeft gecreëerd dat reguliere afvalbakken schenkkan veranderen te slimme gebakken, zegt dat er ene drang moeten zijn wegens den overgebleven afvalbakken te liefhebben.

Hij stelt dat indien den regio zichzelf ontdoet van hoewel zijn afvalbakken, ie ene potentieel gulden mogelijkheid verliest wegens den gewoonten van ie schiereiland op ie landstreek van afvalproductie te vatten.

Er zijn nog steeds vrijwel 1.700 gebakken verstrooid overheen den po bevolkte gebieden van Taipei, Karami notes. Met ene populatie van 2,7 miljoen inwoners betekent dit dat er hoewel ene kattenbak is voordat elke 1.500 mensen of zo. “Vanwege simpelweg vuilnisbakken weg te jongen, verliezen wij den mogelijkheid wegens te vatten waarom er afval vormt, waar ie grootste portie van ie afval vandaan komt plus watten wij mogelijk kunnen verrichten aan spullen diegene mensen weggooien.

Den vraag diegene mensen zichzelf stellen is, hoe wij onzerzijds afval willen wegdoen. Maar den vraag diegene wij onzerzijds willen stellen is: watten is ene betere wijze wegens den afvalverwerking te beheren?

Ongeacht ie storten van vuilnisbakken plus ie verminderen van den hoeveelheid afval op stortplaatsen, zegt Karami dat er meer moeten wordt gedaan. “Watten wij willen verrichten is onzerzijds afval vatten,” zegt hij. Hij wijst op zwarte vlekken te ie onbegrip van afvalproductie te Taipei. Den recyclingpercentages zijn te defini gebieden lager, maar niemand weet nog waarom – plus er zijn geen educatieve programma’s overheen recycling voordat diegene gebieden, zegt hij.

“Indien vuilnisbakken kunnen wordt verwijderd plus den stad ene betere plek schenkkan zijn, dan is dat supergaaf. Maar ik heb mijn twijfels dat dit ie geval zullen zijn, plus dat wij willen trachten ene betere wijze te vinden wegens den afvalverwerking te beheren, zodat den spullen werkelijk efficiënter zijn”, zegt Karami.

Te positie van bewaarplaatsen voordat den gehandicapte spullen van den samenleving, zullen wij den vuilnisbakken van Taipei misschien willen zien indien ene kostbare hulpbron – ene standaard voordat den consumptiegewoonten plus ie milieugedrag van den landbewoners. Plusteken indien wij dat vatten, zullen Taipei noch enkel kunnen promoten wegens den straten voorts op te ruimen, maar zowel wegens overheen te stappen op ene mailing staathuishoudkunde, waardoor den behoefte aan vuilnisbelten helemaal zullen verwijderen.